Kendimizi tanımaktan acizken ,bir çırpıda kaçarken sevdiklerimizden,
sığındığımız loş ışıklı yarınlar ne kadar taşır iki yüzlü umutlarımızı?
Her şeyimiz iki yüzlü olmuşken ,ve bulaştırmışken tatlandırıcıları herşeyimize
dostluklarımız, sevdalarımız, yüreklerimiz ,yeminlerimiz ikiye bölünmüşken ,en saf olanları bile bozmuşken ve anlık tutkulara ,ihtiraslara
kurban etmişken değerlerimizi,beklenen nedir neye bu özlem?
Herşey sorgudadır...
Bir sıcak selamın bile hesabı vardır...
Söylediğimiz şarkının dokunduğumuz saçın sevecenlikle baktığımız gözlere bile yüzsüzlüğümüz bulaşmıştır.
Aslında herşeyimiz bulaşmıştır.
Verdiklerinle biriktirirsin yarınları...
Aldıkların harcadıklarındır.
Harcamaya başlamışız yarınlarımızı ,dostlarımızı en çokta sevdalarımızı.
NEDİR BEKLENEN ?NEYE BU ÖZLEM?....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder